Silent Rebel

คิดเรื่องเกี่ยวกับ tablet มาระยะนึงแล้ว ช่วงนี้ได้ลองเล่นของจริงบ้างก็มีที่ไม่ตรงกับที่คิดไว้หรือคิดอะไรเพิ่มเติมได้อีกจำนวนนึง จดเก็บไว้หน่อยกันลืม

• เหมาะกับการบริโภคข้อมูลมาก (บางคนใช้คำว่า "เสพย์สื่อ") ด้วยขนาดหน้าจอที่พอดี ไม่ใหญ่ไปจนน่ารำคาญหรือเล็กไปจนมองอะไรไม่เห็น (แต่ถ้าคิดประเด็นเรื่องความสะดวกในการพกพาเพิ่มเข้าไปขนาด 5" - 7" น่าจะกำลังดี) และการที่ไม่มี physical keyboard ทำให้ไม่มี distraction มาดึงความสนใจจากเนื้อหาที่กำลังรับ
• เลยทำให้การป้อนข้อมูลเป็นปัญหาที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ ถ้าใช้งานเล็กๆ น้อยๆ เช่น ค้าหาในกูเกิล หรืออัพเดตข้อความในเฟสบุ๊ค ก็ไม่เป็นปัญหาเท่าไหร แต่การพิมพ์รายงานเป็นเล่มบนจอสัมผัสคงไม่สนุกแน่ ถ้าจะนำมาใช้ทดแทนคอมพิวเตอร์ในแง่ของการ "ป้อนข้อมูล" แล้วคงต้องแก้ด้วยการรื้อแนวคิดการป้อนข้อมูลแบบเดิมด้วยคีย์บอร์ดแล้วไปใช้วิธีที่เหมาะสมกับสรีระร่างกายตอนใช้งานมากกว่า เช่น การสั่งงานด้วยเสียง (natural language processing มาแน่นอน) การใช้ปุ่มหรือผิวสัมผัสหลังตัวเครื่อง (มีหลายเจ้าเริ่มทำวิจัยแล้ว แต่บางคนยังเห็นว่ามันตลกและไร้สาระอยู่) ใช้เซนเซอร์ตรวจความเคลื่อนไหวจากภายนอก หรือกลับสู่เบสิคด้วยการใช้ดินสอเขียนบนหน้าจอเอา ฯลฯ (ยังคิดอย่างอื่นไม่ออก)
• ซึ่งถ้าการป้อนข้อมูลทำได้ดี ตอบสนองรวดเร็ว ผลลัพธ์เชื่อถือได้ คงจะทำให้การบันทึกข้อมูลที่เราเพิ่งรู้ (ขอเรียกข้อตะกี้ว่าข้อมูลที่เรารู้อยู่แล้ว ซึ่งไม่ต้องการสื่อช่วยบันทึกที่ตอบสนองรวดเร็วนักเพราะข้อมูลยังคงอยู่ในความจำหรือสื่ออื่นๆ) เช่น หัวข้องานที่ต้องทำที่ได้ในระหว่างการประชุม ประเด็นที่อาจารย์สอนในคาบเรียน หรือความคิดต่างๆ ที่แล่นอยู่ในหัว ซึ่งล้วนต้องบันทึกให้เร็วพอก่อนที่ข้อมูลในความจำระยะสั้นจะหายไป มาบันทึกด้วยวิธีแบบดิจิทัลมากขึ้น แทนที่เครื่องมือที่ดีที่สุดอย่างดินสอและกระดาษในตอนนี้

(ซึ่งโดยส่วนตัวผมเองก็สงสัยในประเด็นของการเขียนด้วยดินสอว่าที่มันเร็วเนี่ยเพราะมันเป็นวิธีที่เหมาะสมที่สุดหรือเพราะเราชินกับมันมากที่สุด แต่ผมคงหาตัวอย่างทดลองที่บันทึกข้อมูลด้วยวิธีอื่นที่ไม่ใช่การเขียนมาตั้งแต่เกิดไม่ได้ในเร็ววันนี้)

• ส่วนติดต่อผู้ใช้ที่ต้องค้นคว้าและออกแบบกันเพิ่มเติมอีก ที่จริงตอนแรกคิดว่าเอารูปแบบของ desktop มาใช้เลยก็ไม่น่ามีปัญหา แต่พอได้ลองใช้ tablet จริงๆ แล้วก็เข้าใจทันทีว่าทำไม Windows Tablet รุ่นที่ผ่านๆ มาถึงไม่รุ่งซะที (แต่ใน Windows 7 ก็ทำมารองรับระบบสัมผัสพอสมควรแล้วนะ) และ Ubuntu Netbook Remix นั้นมองการไกลขนาดไหน การมีพื้นที่ใช้สอยบนจอภาพแบบสัมผัสได้มากจนถึงระดับนึงจะทำให้มีแนวทางใหม่ๆ มากมายในการสร้างส่วนติดต่อกับผู้ใช้ ตอนนี้หลายเจ้าคงได้เรียนรู้ข้อดีข้อเสียจาก iPad ของแอปเปิลที่ออกตัวไปก่อนแล้ว
• ระบบ navigation คงต้องลดการใช้ปุ่มลงและเพิ่มการใช้ gesture ให้มากขึ้นเพราะระยะห่างจากนิ้วมือผู้ใช้ถึงบริเวณต่างๆ นั้นเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยยะสำคัญ และการจับอุปกรณ์อาจจะมีรูปแบบที่หลากหลาย การสร้าง "Menu ที่เรียกใช้ตรงไหนก็ได้" น่าจะเป็นทางออกที่ดีอันนึง
• เกมที่บังคับด้วย virtual button บนหน้าจอคงจะน้อยลง เพราะขนาดหน้าจอที่ใหญ่ขึ้นทำให้เอานิ้วไปเล่นบนหน้าจอได้โดยไม่บดบังเนื้อหาเกินระดับที่ยอมรับได้ (เหมือนใช้ stylus บน Nintendo DS) แอบหวังลึกๆ ว่าจะมี remake ของเกม Black & White หรือเกมอารมณ์ประมาณนี้ออกมาให้เล่นนะ

ตอนนี้คิดประเด็นที่เป็นรูปเป็นร่างออกแค่นี้ หนทางที่มองไม่เห็นคงยังอีกยาวไกล

จริงๆ ก็ใช้ alien ตามธรรมดาแต่จดเก็บไว้หน่อยกันลืม

sudo zypper install alien
sudo alien -r package.deb
sudo zypper install package.deb

จากที่กูเกิลเปิดตัว Places บนแอนดรอยด์ ซึ่งก็ดูเหมือนจะเป็นการกระโดดเข้าร่วมวง Location-based Service ธรรมดาเพื่อตามเจ้าอื่นให้ทัน แต่ฝ่ายที่หนาวๆ ร้อนๆ กลับเป็นผู้นำในด้านนี้อย่าง Yelp ที่ปฏิเสธการเข้าซื้อของกูเกิลไป เพราะบริการใหม่ตัวนี้ของกูเกิลทำมาอัด Yelp ตรงๆ ทั้งผลการค้นหาก็ได้รายการสถานที่คล้ายกัน และรีวิวนั้นส่วนหนึ่งก็ไปดึงของ Yelp มาเลย คงเป็นการที่ค่อยๆ บีบ Yelp ไปเรื่อยๆ ให้ยอมจำนน

ไปอ่านเพิ่มเติมที่ TechCrunch วิเคราะห์ไว้ได้ที่ Google May Not Have Bought Yelp, But They Sure Are Trying To Own Them With Places และ Not Only Is Google Places Going After Yelp, They’re Doing So With Yelp’s Content ครับ

อีกไม่นานคงได้ check-in สถานที่กันผ่านบริการของกูเกิล

วันนี้มีเหตุจำเป็นต้องแก้ไฟล์ที่สร้างจาก Microsoft Project เลยต้องออกแรงหากริ๊กนึงในกูเกิลว่ามีโปรแกรมไหนที่ใช้เปิดได้ในลินุกซ์หรือเปล่า ได้ตัวที่น่าจะโอเคมาชื่อ OpenProj จากคำโฆษณาบอกว่าเปิดแก้ไขไฟล์ของ Microsoft Project ได้และใช้ได้ทุกแพลตฟอร์ม เท่าที่ลองใช้ดูก็เปิดไฟล์จาก Microsoft Project ได้เนียนดีไม่ผิดเพี้ยน ส่วนใช้ได้ข้ามแพลตฟอร์มจริงหรือเปล่ายังไม่ได้ลอง (ผมใช้บน OpenSUSE) แต่ดูจากหน้าตาแล้วเป็นจาวาก็น่าจะไม่มีปัญหานะ

generated from Last.fm Tools

ตั้งใจว่าจะดูตั้งแต่ อาทิตย์แรกที่เข้าเพราะถ้าช้าคงโดนสปอยแหลกแน่นอน แต่ก็มีเหตุขัดข้องนิดหน่อยเลยต้องทนฟังสปอยจากคนรอบข้าง (แต่ไม่มากเท่าไหร) เกือบอาทิตย์กว่าจะได้ดู

Read the rest of this entry »

ไปเดินเล่นงาน สถาปนิก '53 มา จริงๆ ไปมาตั้งแต่ปี 49 แล้วแต่เพิ่งได้ถ่ายรูปกลับมาเป็นชิ้นเป็นอันก็ปีนี้

Read the rest of this entry »

ไปดูมาตั้งแต่หนังเพิ่งเข้าโรง แต่อยากคิดเกี่ยวกับประเด็นในเรื่องต่ออีกสักนิดกับอยากดู The Hurt Locker เทียบก่อน (อู้นั่นเอง)

• ประทับใจกับความสามารถในการสร้างอารมณ์ร่วมกับคนดูให้เป็นไปตามที่ตัวหนังอยากจะสื่อ
• ต้องขอบคุณบทสนทนาที่สุดจะแหลมคมและเพลงประกอบที่เนียนไปกับภาพ อารมณ์ และความรู้สึก
• โครงเรื่องหลักนั้นดูธรรมดาเหมือนประเด็นที่เกาะอยู่รอบๆ แต่การสื่อออกมานั้นขั้นเทพ
• เดินออกจากโรงรู้สึกอยากออกไปทำตามฝันมาก แต่เหมือนหนังจะทิ้งคำถามไว้ในหัวว่า "ความฝันกับความจริงจะเลือกอะไร?"
• ตอนจบพอจะเดาได้นิดหน่อยแต่ก็แอบลุ้นให้มันไม่จริง
• มีแซวเรื่องความสัมพันธ์ที่เปราะบางเพราะอินเตอร์เน็ตเล็กน้อย
• คอมพิวเตอร์เห็นแต่ของ DELL
• ประโยคที่ชอบที่สุดคือ "เขาจ้างเท่าไหรให้คุณทิ้งตวามฝันของตัวเอง"

A : "นี่เธอ เราซื้อเสื้อมาฝาก"

B : "ฉันใส่ไม่ได้"

A : "ขนาดก็พอดีนี่ หรือช่วงนี้เธอเอาแต่นั่งดูข่าวในทีวีเลยน้ำหนักขึ้น"

B : "ฉันไม่ได้เสพติดข่าวอย่างงอมแงมขนาดนั้น และก็ยังออกไปเปิดหูเปิดตาดูอะไรด้วยตัวเองเหมือนอย่างที่เคยเป็น"

A : "โถ่ๆ เสียดายนะ เสื้อรณรงค์ให้ใช้ความ 'สันติ' ที่กำลังนิยมกันอยู่เชียว"

B : "คนที่กล่าวร้ายอย่างเกรี้ยวกราดใส่ฝ่ายตรงข้ามอย่างฉันจะมีหน้าใส่เสื้อตัวนั้นได้ยังไง"